Związek Emerytów i Rencistów Straży Granicznej

Związki emerytów

logo SEiRP logo ZBFSOP logo ZBŻZiORWP logo Głosu Weterana logo ZGZEiRPRP logo KPEiR

Strona główna » Historia » Historia tresury psów służbowych w WOP

Historia tresury psów służbowych w wop

Historia
tresury psów służbowych
w WOP

Tradycja wykorzystywania psów w służbie granicznej sięga okresu z przed II wojny światowej.

W dniu 4 kwietnia 1928 r. powołano Straż Graniczną podejmując również decyzję o wprowadzeniu psów do służby. Minister Skarbu Rozkazem nr 20 z dnia 18 kwietnia 1928r. oddelegował 8 funkcjonariuszy na kurs tresury psów służbowych do Zakładu Tresury Psów Policji w Poznaniu. Pierwszy samodzielny Zakład Tresury Psów Granicznych powstał w Górze Kalwarii gdzie znajdowała się Centralna Szkoła Straży Granicznej. Rozkazem nr 69 z 20 grudnia 1928 r. Komendanta Głównego Straży Granicznej płk Gorzechowskiego do Zakładu Tresury Psów Granicznych został skierowany do służby z dniem 31 grudnia 1928 r. mjr Marian Jurkowski wraz z trzema strażnikami.

Zdjęcie2

1 kwietnia 1929r. w Górze Kalwarii uruchomiono pierwszy "kurs wyszkolenia przewodników psów i tresury psów granicznych". 25 stycznia 1933r. Zakład Tresury Psów Granicznych został przeniesiony do własnego obiektu w Rawie Ruskiej gdzie funkcjonował do 10 września 1939r.

Zdjęcie3
Zdjęcie4

Działania wojenne przerwały prace nad utworzeniem organizacji szkolącej zarówno przewodników jak i psy przeznaczone do ochrony granicy państwowej.

Zdjęcie5
Samodzielny Zakład Tresury Psów WOP
(1945-1947)

Samodzielny Zakład Tresury Psów WOP sformowano w 1945 roku (rozkaz NDWP nr 0245/Org. z dn. 13.09.1945 r.). Pierwszym miejscem postoju było Rusowo (ówczesne woj. koszalińskie), a później Ostróda. Podlegał Departamentowi WOP w Warszawie. Stan etatowy SZ TP WOP liczył 82 wojskowych.

Zdjęcie6
Zdjęcie7

Skład organizacyjny:

  1. Komenda i pododdziały obsługi
  2. Plutony przewodników psów służbowych – 3
  3. Drużyna suk zarodowych
  4. Lekarz weterynarii – por. Stefan Jakucewicz
  5. Kwatermistrz – por. Skoczylas

Pierwszy kurs przewodników psów służbowych rozpoczął się w dn. 15.08.1946 ., ukończyło go 30 żołnierzy. Z liczby tej 17 żołnierzy z psami służbowymi skierowano do służby na granicy. Pozostali zasilali kadrę instruktorską zakładu.

W 1947 roku zakład włączono w skład Centrum Wyszkolenia WOP w Ostródzie (rozkaz MON nr 0252/Org. z dn. 07.11.1947r.)

Komendant zakładu – mjr Marian Jurkowski
Zdjęcie8

Kadrę instruktorską tworzyli:

Zakład Tresury i Hodowli Psów Służbowych WOP
(1951-1953)

Zakład Tresury i Hodowli Psów Służbowych WOP sformowano w 1951 roku na bazie pionu tresury i hodowli psów służbowych, wyłączonych ze składu Oficerskiej Szkoły WOP (rozkaz MBP nr 015/WW z dn. 10.10.1951r.). Na miejsce postoju wyznaczono Lubaczów. Podlegał on dowództwu WOP w Warszawie.

Stan etatowy – to 156 żołnierzy.

Komendant zakładu – ppłk Marian Jurkowski do 1952 roku i mjr Antoni Sławiński.
Zdjęcie9
Zakład Tresury Psów Służbowych WOP
(1953-1991)

Zakład Tresury Psów Służbowych WOP sformowano w 1953 roku na bazie Zakładu Tresury i Hodowli Psów Służbowych WOP w Lubaczowie (rozkaz MBP nr 015/WW z dn. 21.12.1953r.) z miejscem postoju w Zgorzelcu. ZT PS WOP podlegał dowództwu WOP w Warszawie.

W 1971 roku zakład przeformowano w Ośrodek Tresury Psów Służbowych WOP (zarządzenie SSzGWP nr 054/Org. z dn. 18.09.1971r.).

Komendanci zakładu (ośrodka):
komendant otps ppłk Bolesław Kurdziel
komendant otps w Żarce nad Nysą kpt. Mieczysław Kula
Przejęcie obowiązków Komendanta otps - kpt. Mieczysław Kula
Uroczystość przekazania obowiązków Komendanta OTPS WOP 16 października 1988 roku.
Zdjęcie zbiorowe kadry otps w Żarce nad Nysą
Uroczystość przekazania obowiązków Komendanta OTPS WOP 16 października 1988 roku.

 

Z dniem 16.05.1991 r. Ośrodek Tresury Psów Służbowych WOP przeformowano w Ośrodek Tresury Psów Służbowych Straży Granicznej.

Literatura:

  1. Wikipedia
  2. Zenon Jackiewicz "Krótki informator historyczny 1945-1991"
  3. "60 - rocznica powołania WOP 1945 - 2005" - jednoniówka, Warszawa 2005
  4. "KOP zbiór CBW 2006" - jednoniówka, Warszawa 2006