Redaktor strony ZEiRSG na Facebooku Kol. Zbigniew Hadaś i jego ostanie wiersze zamieszczone na tym portalu:

Ołtarzyk pogranicznika.

Zdrapuję z szyby śnieżne rany
mroźnego kobierca dzieło
czekając z nadzieją na czerwone tulipany
wiosną pośrodku znanej polany.
Wyobraźni wizją z mocą przetrwania
tak czekam wiosny
jak i naszego spotkania,
Te tulipany kwitnące
odbiciem serca czerwieni
są mym pragnieniem kojące.
Jak z procy
dzisiejszej nocy przyszło natchnienie,
marzenie – niczym zapadająca klamka
o otwarciu nowych drzwi,
jak i zamknięciu starego zamka.
W nowych kształtach radości
wyznam Tobie i sobie skrycie,
niczym ulga balsamu …
koisz moje życie,
leczysz rany pogranicznika…

Tło ołtarzyka jak moja dusza —— wiele znaczeń ten kolor ma….

Alegoria ???

Jest mi w środku pusto
jednak większość leży na mym sercu
i ten sen,
który przestaje budzić mnie do życia.

Ulubiony

Kiedy się od­da­lam
czu­ję ogień,
który we mnie roz­pa­lasz.
Nie Twój jeszcze
cho­ciaż być pragnę
I nie in­nej już.
Zniewo­lony po­dob­nie,
pra­wie odar­ty z god­ności
prze­pasa­ny przez pół Ciebie-
a kiedy zim­no też płonę jak czer­wień.
Błagam, weż mnie i do­tykaj
bądź cier­pli­wa i na­miętna,
by nie os­tudzić żaru su­tek
Z cza­sem od­najdę się na To­bie,
cały biały, jed­wabny w myślach.
Będę chłonąć twą skórę do głębi.
w nadziei, że na zaw­sze
na­sycę się i będę spełnieniem,
to Ci obiecuję
ja Twój bius­to­nosz…..

Życzenia dla…

Czytam Ci słowa księgi życzeń,
pragnień od świata zarania
by powtarzać je
,że….
jesteś jak wiosna;
piękna,zwiewna i radosna,
jesteś jak lato;
ciepła , zmysłowa i szlachetna,
jesteś jak jesień;
dostojna ,kolorowa i ponętna,
jesteś jak zima;
srebrna,zalotna i tajemnicza.
życzę Ci,
by myśli Twe były
zwierciadłem duszy,której
słowa znajda klucz –
karminowych , jedwabnych ust…

Pogranicze….

Zazdroszczę pogranicznikom mądrości…
Każda formacja inaczej piękna
z inną historią wzrastania,
są jak drzewa w strefie działania.
Jedne zasiane przez wojny wichry
inne człowieczą dobrocią wskrzeszone.
Przytulone do siebie
w braterskim dotyku
zazwyczaj solą w oku
wrogom KOP-u.
wznoszą się ku słońcu
bez waśni, wojen i podziałów
na chwałę rodzącego się WOP-u.
Wspólnie z wiatrem, deszczem i zimnem
pieśnią chwalą granice,
hołubiąc Straż Graniczną swym hymnem.
Ile pokory w ich umysłach, ile cierpliwości,
jak drogowskazy na bezdrożach
wskazują czas ludzkiej uczciwości.
To pograniczników rodzina zwarta,
dumna, z sercem na dłoni – niestety
za grzechy neofitów z honoru obdarta …

Czekam

Wie­czo­ry jesieni
z muzą światła powiązane,
jak miłość i pragnienie.
To przy­jaźni powiew
niejed­noznaczność mowy.
Je­go ko­roną cier­pli­wość ,
mądrość i pokora.
Cze­kanie to piękne uczu­cie,
jak i przek­leństwo czasu
w podłej zmianie.
Prag­nienie czekania
to pokuta
lub ko­nie­czność umysłu.
Jed­no z dru­gim związane
niczym po­win­ność życiowa,
jak oczekiwanie na list śmierci
Cze­kam więc na pokłon losu,
wyjście naprze­ciw miłości.
Na­wet gdy pragnę,
nie mam
os­trości widze­nia ,
czy mo­je namiętności
to siła czy też słabości,
a może przeznaczenie do cierpienia
za niepopełnione grzechy,
za samotność na zielonej granicy…. Czytaj dalej